از کوچه بامداد

آنچه محظوظ کند جان را

۳۳ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «ادبیات» ثبت شده است

غزل بزرگ

همه‌ی بت‌های‌ام را می‌شکنم
تا فرش کنم بر راهی که تو بگذری
برای ِ شنیدن ِ ساز و سرود ِ من.

همه‌ی بت‌های‌ام را می‌شکنم - ای میهمان یک شبِ اثیریِ زودگذر!_
تا راهِ بی‌پایانِ غزل‌ام، از سنگفرش بت‌هایی که در معبدِ
ستایش‌شان چون عودی در آتش سوخته‌ام، تو را به نهان‌گاهِ دردِ من
آویزد.

گرچه انسانی را در خود کشته‌ام
گرچه انسانی را در خود زاده‌ام
گرچه در سکوت دردبارِ خود مرگ و زندگی را شناخته‌ام
اما میان این هر دو _ شاخه‌ی جدامانده‌یِ من! _
میان این هر دو

من

لنگرِ پر رفت‌وآمدِ دردِ تلاشِ بی‌توقفِ خویش‌ام.

غزل بزرگ
احمد شاملو
یادش گرامی

۲ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰
صادق زمانی

کافر همه را به کیش خود پندارد!

هیچکدام از کسانی که به دموی آخر رأی داده بودند، تصور هم نمی‌توانستند بکنند که دموقراضه ممکن است فقط افراد مشابه خود را به رسمیت بشناسد و سرنوشت مملکت را به دست آنان بسپارد. [...]

به عنوان مثال، مقام دیوانی و مسئولیت مکاتبات پادشاه با پادشاهان ممالک دیگر به کسی سپرده شد که از سوادی در حد خواندن و نوشتن ابتدایی هم بی بهره بود.
یا فرماندهی کمانداران و تیر اندازان که برای دفاع از مرزها تربیت شده بودند، به عهده کسی قرار گرفت که یک چشمش به کلی فاقد بینایی و چشم دیگرش چپ بود. و به دلیل سقوط از ارتفاع، دو پا و یک دستش هم کاملاً از کار افتاده بود.
از آن پس در تمرین‌های رزمی و آزمون‌های تیراندازی کسانی مورد تشویق قرار می‌گرفتند که دقیقاً به هدف نمی‌زدند.

دموکراسی یا دموقراضه - سید مهدی شجاعی

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
صادق زمانی

صندلی راننده

کاری نو از گروه ترجمه "قلم زرین"

صندلی راننده

نوشته: موریل اسپارک

ترجمه: صادق زمانی

از امروز در نمایشگاه کتاب تهران

راهروی 23 - غرفه 19 - انتشارات ماهابه و هنر پارینه

#مترجم #نویسنده #جنایی #مرموز #نمایشگاه_کتاب_تهران #نمایشگاه_کتاب #مطالعه #کتابخوانی #موریل_اسپارک #صندلی_راننده

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
صادق زمانی

بیا منو بخور!

 دست و رویت را آب بکش، بیا مرا هم بخور!

از روی مزاح به کسی گویند که بسیار خورده است و هنوز ادعای گرسنگی می‌کند. مترادف: تَهِ بشقاب (یا کاسه‌اش) را هم سوراخ کن بینداز گردنت!

کتاب کوچه

به کوشش

احمد شاملو و آیدا سرکیسیان

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
صادق زمانی

اسم

وقتی آدم‌های معمولی - یعنی غیر پادشاه - بر روی اسب و سگ و گربه‌ی خود هم اسم می‌گذارند، چطور ممکن است که پادشاه، بر روی فرزندان خود، اسم نگذاشته باشد!؟[...]

البته در مورد اسامی شاهزادگان یکی–دو نکته هست که از کنارشان به سادگی نمی‌توان گذشت.

نکته‌ی اوّل: انتخاب یک اسم مشترک برای بیست و پنج فرزند، توسط پلادشاه!

پادشاه یعنی مِمول به این دلیل که نام پدرش «دمو» بوده و او هم علاقه‌ی زیادی به پلدرش
داشته «دمو» را نام اصلی تمام فرزندانش قرار می‌دهد و برای جلوگیری از اختلاط و اشتباه،
صفت یا پسوندی جلوی هر کدام از دموها می‌گذارد.
به عنوان مثال، فرزندان اوّل و بزرگتر را به لقب دموی اعظم
مفتخر می‌سازد و دموی دوّم
را صرفاً به خاطر هیکل درشتش، شایسته لقیب دموی کبیر
می‌بیند یا بر اساس درخشش کلّه‌ی دموی سوّم به خاطر نداشتن مو به نحو مادرزاد، نام او را دموی درخشان می‌گذارد. 

نکته‌ی دوم: فاتحه خواندن مردم، به القاب منتخب پادشاه!
و این از نکات بسیار ظریفی است که همزمان می‌تواند مورد توجه همگان و در عین حال –
با حفظ سمت – اسباب عبرت پادشاهان قرار بگیرد.

[...]

به طور مثال خواننده باید بداند که دموی اول که توسط پادشاه، مفتخر به دموی اعظم شده بود، مردم به دلیل قد بلندش، به او لقب دمو درازه اعطا کردند، و دموی دوم یا دموی کبیر را احتمالاً به دلیل قیافه‌ی نامطلوبش، دمو ایکبیری لقیب دادند و لقب دمو کلّه ‌طاسه را برای دموی سوّم، از دموی درخشان مناسبتر دیدند.

اما هیچکدام از اینها شاید به اندازه لقب دموی آخر، مهم و حساس و تاثیرگذار نبود.
پادشاه، دموی آخر را [...]،
دموکافیه لقب داد تا به این وسیله،
تصمیم خود را هم در مورد کفایت مذاکرات و توقف روند تولید، اعلم کرده ‌ باشد. اما مردم،
لقب
دموکافیه را به هیچ‌وجه برای دموی آخر نپسندیدند و ترجیح دادند که او را به دلیل
مختصات جسمی و روانی‌اش،
دموقُراضه صدا کنند.
دلیل اهمیت ، حساسیت و تأثیرگذاری لقب دموقراضه، برای دموی آخر، از جمله رازهایی
است که تنها با مطالعه ادامه داستان، آشکار می‌شود.

دموکراسی یا دموقراضی

سیدمهدی شجاعی

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
صادق زمانی

اثرات

امروزه در زبان نوشتار گاهی اثرات را به عنون جمع اثر به‌کار می‌برند و البته غلط است؛ زیرا بر طبق قواعد صرف عربی، مصدرهایی را که سه حرف یا کمتر دارند نمی‌توان به «ات» جمع بست. به جای آن باید گفت : آثار یا اثرها.

غلط ننویسیم

ابوالحسن نجفی

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
صادق زمانی

عروس گوزو

عروسِ تعریفی گوزو از آب درمی‌آید!

«عروس تعریفی» کنایه از دختری است که داماد، ندیده و نشناخته، و تنها به اعتبار بَه‌بَه و چَه‌چَه عمه و خاله‌ی خود به همسری پذیرفته باشد. || جنسی که به‌صرف تبلیغ دلال خریداری شود معمولاً بد و خراب از آب در‌می‌آید.

مترادف: دختری که ننه‌اش تعریفش را بکند برای آقادائیش خوب است. مقایسه کنید با: بچه سوسکه از دیوار بالا می‌رفت، مادرش می‌گفت: «قربان دست و پای بلوریت!»

کتاب کوچه

به کوشش

احمد شاملو و آیدا سرکیسیان

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
صادق زمانی

خودخواهی

طبیعی است که آدم نسبت به کسی که همه‌چیز را برای خودش می‌خواهد حس خوشایندی نداشته باشد.

دموکراسی یا دمو قراضه

سیدمهدی شجاعی

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
صادق زمانی

بی عرضه

حرف آ: (438) 439: به برف شاشیدن، آب نشدن!

تعبیری است از نهایت بی کفایتی و بی خاصیتی کسی: «بس که چُلمَن است، به برف بشاشد آب نمی‌شود.»

#کتاب_کوچه

به کوشش

#احمدشاملو و آیدا سرکیسیان

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
صادق زمانی

روز جهانی کتاب و حق مولف

📚23 آوریل روز جهانی #کتاب و حق پدیدآورنده
روز سوم اردیبهشت برابر با بیست‌وسوم آوریلِ هر سال به عنوان روز جهانی کتاب و حق مؤلف از سوی اتحادیه بین‌المللی ناشران، دولت اسپانیا و فدراسیون روسیه به بیست‌وهشتمین اجلاس کنفرانس عمومی یونسکو در سال 1995 ( 1374) پیشنهاد گردید و در این کنفرانس به تصویب رسید.



از جمله دلایل انتخاب این روز یکی سنت مردم کاتالونیا در اسپانیا است که هر سال در این روز با فروش هر کتاب یک گل رُز به خریدار داده می‌شود و از سوی دیگر همزمانی آن با تولد یا مرگ تعدادی از نویسندگان و ادیبان مشهور جهان نظیر : میگل سروانتس، ویلیام شکسپیر، اینکا گارسیلاسو دلاوگا، مانوئل وایه خو و ولادیمیر نابوکُف و تنی چند از شخصیتهای فرهنگی جهان است.

 

هدف از اختصاص روزی برای بزرگداشت کتاب و حق مؤلف، تجلیل جهانی از کتاب و مؤلفین، تشویق همگان و به‌خصوص جوانان برای کشف لذت خواندن، تقدیر و حمایت از کسانی که در رشد و اعتلای فرهنگی و اجتماعی جامعه بشری نقش و سهم بسزایی داشته‌اند، توسعه صنعت نشر، ترویج جریان آزاد کتاب و تضمین دسترسی عموم به آن و بالاخره جلب توجه سازمانها، انجمن‌ها، نهادهای دولتی و خصوصی به این آسانترین و ارزنده‌ترین روش کسب دانش، بیان احساس و اندیشه و قدیمی‌ترین وسیله ارتباط معنوی و کلید توسعه آموزش پایه، مبارزه با فقر و توسعه فراگیر است.

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
صادق زمانی