از کوچه بامداد

آنچه محظوظ کند جان را

۸ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «موسیقی» ثبت شده است

موسیقی

سلام به همه
اگر شما گیتاریست بودین دوست داشتین چه ترانه‌ای را با سازتون اجرا کنین و بخونین؟

۴ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
صادق زمانی

ملاقات با جولیو رگاندی

جولیو رگاندی (Giulio Regondi) در سال 1822م. (و بر طبق برخی منابع شاید در 1824) در جنوای ایتالیا به دنیا آمد. پدرش جوزپه رگاندی (Giuseppe Regondi) اهل میلان ایتالیا و مادرش اصالتاً آلمانی بود. در همان سنین کودکی مادرش را از دست داد و پدرش سرپرستی او را برعهده گرفت؛ و از همان کودکی با جولیو به سختی به تمرین گیتار می‌پرداخت، که موجب شد جولیو رگاندی در هفت سالگی کنسرت‌های خود را شروع کند. جولیو همراه پدر به نقاط مختلف اروپا سفر می‌کرد و با هم کنسرت اجرا می‌کردند. جوزپه همیشه می‌گفت: جولیو موتسارت جدید برای گیتار است و من نقش لئوپلد (Leopold) [پدر موتسارت] را دارم. با این حال جولیو رگاندی بعدها می‌گوید: جوزپه هیچ‌گاه پدر واقعی من نبود.

اوج موفقیت رگاندی در لندن بود، جایی که پاگانینی او را شنید. شهرت و اعتبارش در لندن تقویت شد و تقریبا در تمامی نقاط انگلستان کنسرت داد.

وقتی رگاندی فقط دوازده سال داشت، جوزپه که یک قمار باز بود، تمام پول‌هایی را که جولیو از راه کنسرت کرده بود برداشت و فرار کرد و جولیوی دوازده ساله با سازش، تنها و بی‌پناه در لندن ماند؛ به همین دلیل، جولیو هیچ‌گاه از جوزپه به عنوان پدر واقعی خود یاد نکرد. اما طبع لطیف و بخشنده رگاندی باعث شد هنگامی که جوزپه در چهل‌ویک سالگی رگاندی به سمت او بازگشت او را پذیرفته و از او تا زمان مرگ مراقبت کند.

جولیو رگاندی در چهل‌ونُه سالگی درششم ماه مِی سال 1872م. درگذشت و در قبرستان کاتولیک‌ها به خاک سپرده شد. او بعد از مرگ تا مدتها به دست فراموشی سپرده شده بود. در سال 1995م. آثار جولیو رگاندی کم‌کم شناخته و توسط سایمون وینبرگ (Simon Wynberg) مجموعه دَه اِتود او برای گیتار منتشر شد.

مدولاسیون‌های بی‌نظیر و هارمونیزاسیون‌های استادانه، آثار رگاندی را فراتر از گیتار نشان داد، آثاری که در آنها نوعی آزادی، رهایی و گفتمان وجود دارد. آثاری که فراتر از تکنیک‌های قراردادی هستند. آثاری که در آنها خبری از کِبر و غرور نیست.

یکی از شاهکارهای او نوکتورن رویا (Nocturne Reverie) است. این قطعه زیبا را با اجرای نوازنده‌ی آمریکایی، دِیوید استروبین با هم می‌شنویم.

برای دریافت این اثر زیبا اینجا را کلیک نمایید.

۳ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰
صادق زمانی

ملاقات با دوئت گیتار و پیانو

آهنگساز آنتون دیابلی (Anton Diabelli) برای همه‌ی موسیقی‌دوستان نامی آشناست. او استاد آهنگسازی بتهوون بود. دیابلی کارهای سولوی بسیاری برای گیتار نوشت و همچنین دوئت‌هایی برای گیتار و پیانو. او تلاش کرد در این دوئت‌ها بالانسی کامل و ایده‌آل بین گیتار و پیانو به‌وجود آورد.

توجه کنید که در آن زمان تقویت‌کننده‌ی صدا وجود نداشت و اگر قرار بود سازی مانند گیتار در برابر پیانو قرار بگیرد و صدای آن در صدای پیانو حل نشود باید در جایگاه صحیحی قرار می‌گرفت. دیابلی این کار را با نهایت دقت انجام داد و بالانسی عالی بوجود آورد؛ او حتی نوع نشستن نوازنده‌ها را نیز طراحی کرد، و جایگاه گیتار را نسبت به پیانو کمی جلوتر تعیین کرد.

توضیح: دوئت یه به فارسی «دو نوازی» نوعی فرم اجرایی است که در آن قطعه‌ای برای دو نوازنده نوشته یا تنظیم می‌شود. این دو نوازنده گاه سازی یکسان و گاه دو ساز متفاوت را می‌نوازند.

برای شنیدن اولین موومان از سوناتین برای گیتار و پیانو ساخته آنتون دیابلی کلیک کنید.

نوازندگان:

گیتار: الکساندر مارتینوف

پیانو: الکسی پارشن

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
صادق زمانی

ملاقات با پاگانینی

نیکولو پاگانینی

نیکولو پاگانینی (Niccolò Paganini) آهنگساز و نوازنده بزرگ ایتالیایی بود که در فاصله‌ی سال‌های 1840-1720 می‌زیست. او علاوه بر اینکه یک ویولونیست بزرگ بود، گیتاریستی بزرگ نیز به حساب می‌آمد. می‌گویند او به خاطر علاقه‌ی معشوقه‌اش به صدای گیتار، سه سال تمام ویولون را کنار گذاشت و به یادگیری گیتار پرداخت. اما این فقط یک شایعه است؛ و او به هر حال سه سال به یادگیری نوازندگی گیتار پرداخت. پاگانینی در آن روزها تبدیل به اسطوره شده بود.

در یکی از کنسرت‌ها سیم‌های ویولون او یکی‌یکی پاره شد تا اینگه پاگانینی ماند و ویولونی که تنها یک سیم داشت. او با همان یک سیم کنسرت را ادامه داد و قطعه را بدون نقص به پایان رساند؛ غوغایی به پا شد، صدای تشویق‌ها قطع نمی‌شد و مردم به شدت هیجان‌زده شده بودند. فردای آن روز، روزنامه‌ها تیتر زدند: «از این پس کسی بهتر از پاگانینی ویولون می‌نوازد که بتواند ویولون بدون سیم را به صدا درآورد.»

او در نوازندگی به مهارتی رسیده بود که بدخواهان برای زیر سوال بردن پاگانینی می‌گفتند: ما هنگام اجرای او دستان شیطان را می‌بینیم.

قطعه‌ای که در ادامه خواهیم شنید، فینال از سویئت بزرگ در لا ماژور اثر پاگانینی است که از اساس برای دوئت گیتار و ویولن نوشته شد. اما پاگانینی از سر مزاح با دوست خود لوئیجی لینیانی بخش مربوط به ویولن را به شیوه‌ای نوشت که هنگام اجرا صدایی مضحک و ناکوک می‌دهد. از این‌رو امروزه فقط بخش گیتار این قطعه اجرا می‌شود.

*** فینال از سونات بزرگ در لا ماژور اثر پاگانینی را با اجرای گیتاریست بزرگ و ویرتوز فرانسوی جودیکائل پروآ می‌شنویم.

Final from Grand Sonata in A Major by Niccolò Paganini – Judicael Perroy

برای دریافت قطعه بر روی اسم فارسی آن کلیک نمایید

۲ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰
صادق زمانی

ملاقات با فرناندو سور

پس از حذف دوبل‌سیم‌های گیتار، و تبدیل به آن سازی با شش سیم، یکی از اولین گیتارهای شش‌سیم، گیتار آهنگساز و نوازنده‌ی بزرگ اسپانیا فرناندو سور (Fernando Sor) بود؛ نیکیتا کوشکین برای دیدن آن گیتار به اسپانیا سفر کرد و درباره‌ی آن چنین می‌گوید: «هنگامی‌که گیتار سور را به من دادند دستانم می‌لرزید، آن را با اضطراب به دست گرفتم و متعجب شدم که فرناندو سور چگونه با چنین گیتاری می‌نواخت. بدنه‌ی کوچک آن تعجب وحیرت مرا بر انگیخت که سور چگونه با چنین سازی در سراسر اروپا کنسرت اجرا می‌کرد و چطور حتی بدون ناخن ساز می‌زد و مخاطبین بیشمار او در سالن‌ها صدای این ساز را با اجرای او می‌شنیدند.»

فرناندو سور در سال 1778 در مرکز ایالت کاتالونیای اسپانیا، در شهر بارسلون به دنیا آمد. خانواده‌اش تصور می‌کردند او میراث‌دار نیاکان خود و سُنَّت خاندان سور خواهد بود و وارد ارتش اسپانیا می‌شود؛ اما فرنادو پس از تماشای یک اُپرای ایتالیایی به همراه پدر، به موسیقی علاقه‌مند شد. پدر گیتار را به او معرفی کرد و سور عاشقانه گیتار را به اوج رساند. او در اغلب ساخته‌هایش در پی خلق صحنه‌هایی با شکوه و چشم نواز است.

به سراغ یکی از ماندگارترین آثار سور می‌رویم و آن را با هم می‌شنویم،

در موسیقی سور، تکنیک در حد اعلا وجود دارد. استیل سور کاملاً سرزنده است و مثل بسیاری از آهنگسازان مدرن امروزی نیست، چون در قطعات فرناندو سور تکنیک در خدمت موزیک است و برای رسیدن به مفهومی متعالی به کار گرفته می‌شود. هیچ منیت و کبری در موسیقی او به چشم نمی‌خورد و نوعی خلوص و زیبایی خاص در آثار او دیده می‌شود.

 

*** با هم به قطعه‌ای ساخته سور با نام «واریاسیون‌هایی بر روی تمی از موتزارت» گوش می‌دهیم که توسط نوازنده‌ی بزرگ سرزمین آفتاب تابان، یعنی کازوهیتو یاماشیتا اجرا شده است.

Variations on a Theme of W.A .Mozart by Fernando Sor - Kazuhito Yamashita

(برای دریافت روی نام قطعه کلیک کنید)

۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
صادق زمانی

ملاقات با تارگا - بخش دوم و پایانی

تارگا در سال 1881 برای اجرای برنامه به لندن سفرکرد اما از زبان و آب وهوای انگلستان خوشش نیامد. داستانی در مورد حضورش در لندن وجود دارد که از این قرار است:

پس از کنسرت تعدادی از حضار که متوجه وضعیت روحی پایین تارگا شده بودند در مورد علت این وضع از او سوال کردند و احتمال دادند که شاید او برای خانه و خانواده دلتنگ است، بر همین اساس به او پیشنهاد دادند که لحظات غمگین خود را به موسیقی اش وارد کند و تارگا بر اساس همین پیشنهاد تم یکی از ماندگارترین آثارش یعنی  Lagrima را ساخت.

لطفاً برای دریافت و شنیدن قطعه لاگریما با اجرای ریتا هُنتی کلیک کنید.

تارگا در کنسرتی در والنسیا با بیوه ثروتمندی به نام Conxa Martinez ملاقات کرد که تبدیل به حامی با ارزشی برای تارگاشد. او به تارگا و خانواده‌اش اجازه داد از خانه او در بارسلون استفاده کنند، جایی‌که تارگا بخش عمده‌ای از آثار محبوبش را به رشته تحریر درآورد. خانم مارتینز سپس او را به گرانادا (Granada) برد. شهری که گیتاریست مشهور ما تِم یکی از بهترین آثارش را ساخت. Recuerdos de la Alhambra ، خاطرات کاخ الحمبرا ،تارگا آن را در بازگشت از گرانادا ساخت و به دوستش Alfred Cottin تقدیم کرد. مردی فرانسوی که کنسرت‌های او را در پاریس برنامه‌ریزی می‌کرد.

لطفاً برای دریافت و شنیدن قطعه خاطرات کاخ الحمبرا با اجرای دیوید راسل کلیک کنید.

برای پیوستن به کانال تلگرام «از کوچه بامداد» کلیک کنید.

۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
صادق زمانی

ملاقات با تارگا - بخش اول

نام کامل او Francisco de Asís Tárrega y Eixea می‌باشد. تارگا بدون شک یکی از خوش‌قریحه‌ترین‌های گیتار است. او اولین معلم جدی‌ای بود که در راه گیتار پدیدار شد. تارگا در 28 نوامبر 1852 در ویارئال اسپانیا متولد شد. گفته می‌شود پدر او نوازنده گیتار فلامنکو و سرایدار صومعه San Pascual  بوده است. هنگامی که پدر به کار مشغول می‌شد، کودک کنجکاو و بازیگوش او گیتار پدر را به دست می‌گرفت و سعی می‌کرد آن‌را به صدا در آورد. فرانسیسکو در کودکی لقب «کیکه» (Quiquet) را یدک می کشید.

۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
صادق زمانی

ملاقات با تارگا - مقدمه

با سلام
امروز اولین قسمت برنامه «ملاقات با تارگا» برای شما ارائه خواهد شد. لازم به ذکر است، از آنجا که علاقه‌مندان موسیقی رمانتیک و بخصوص آثار تارگا در ایران فراوان هستند. این بخش برای شروع در نظر گرفته شد. ملاقات با تارگا در سه بخش خواهد بود و شامل شنیدن آثاری چون «کاپریچیو عرب»، «لاگریما» و «خاطرات کاخ الحمبرا» می‌شود. با این حال، باید در نظر داشت که آثار تارگا امروزه دیگر در محدوده رپرتوار جدی گیتار جایی ندارد. با احترام، شما را به خواندن و شنیدن اولین بخش دعوت می‌کنم.

Frabcisco Tarrega

۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
صادق زمانی